• img
  • img
  • img
  • img
img
img
Zaparcie - co to właściwie jest?
img
Zaparcie to częsta dolegliwość, która występuje nawet u 13% społeczeństwa1, w tym co u 3 osoby w wieku powyżej 60 lat2. W Stanach Zjednoczonych po leki na zaparcia sięga nawet 15% populacji1.

Najprościej można je określić jako problem z wypróżnieniem związany ze zbyt rzadkim oddawaniem stolca lub trudnością w jego oddaniu. Oczywiście do pewnego stopnia dolegliwość ta ma charakter subiektywny, co oznacza, że dany sposób oddawania stolca (np. wypróżnienie co 3 dni) dla jednej osoby jest akceptowaną normą, dla innej może stanowić istotną dolegliwość.
Eksperci zajmujący się problematyką chorób czynnościowych przewodu pokarmowego u dorosłych ustalili kryteria diagnostyczne zaparcia.
Wystąpienie 2 poniższych objawów w ciągu ostatnich 3 miesięcy:
  • twardy stolec
  • uczucie niepełnego wypróżnienia
  • konieczność wzmożonego parcia
  • uczucie przeszkody w odbycie
  • potrzeba ręcznego wspomagania defekacji
  • <3 wypróżnienia w tygodniu

Dodatkowo zaparciu może towarzyszyć dyskomfort lub ból brzucha oraz uczucie wzdęcia, które wpływają negatywnie na jakość życia pacjentów.


1. Moniuszko A., Rydzewska G. eGastronenterologia News 2014 (1): 3-8.
2. American Gastroenterological Association Technical Review on Constipation,
Gastroenterology 2013; 144:218-238.
img
img
Zaparcie - przyczyny i rodzaje
img
Najczęstszym rodzajem zaparcia jest zaparcie czynnościowe, które w świetle obecnej wiedzy nie ma ustalonej przyczyny. Nie wymaga ono zatem diagnostyki, a jego leczenie ma charakter objawowy. Czynnikiem sprzyjającym zaparciu jest dieta ubogoresztkowa, siedzący tryb życia lub unieruchomienie, picie małych ilości płynów czy powstrzymywanie defekacji związane z rozkładem zajęć w ciągu dnia.

W przeciwieństwie do niego w pozostałej części przypadków zaparcie jest objawem innej choroby dotyczącej jelita grubego, jamy brzusznej lub całego organizmu.

Przyczynami wtórnego zaparcia mogą być:
  • leki o działaniu zapierającym (leki przeciwbólowe z grupy opioidów, suplementy wapnia i żelaza, antagoniści wapnia, niektóre leki przeciwdepresyjne)
  • zwężenia mechaniczne jelita grubego (rak jelita grubego, nowotwory jamy brzusznej, uchyłki jelita grubego, szczelina odbytu, zwężenia po operacjach na jelicie grubym)
  • choroby metaboliczne (cukrzyca, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, zaburzenia elektrolitowe)
  • choroby układu nerwowego (choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane, mózgowe porażenie dziecięce)

Inny podział zaparcia ze względu na ujawniony w toku pogłębionej diagnostyki mechanizm wyróżnia zaparcia z prawidłowym czasem pasażu, wydłużonym czasem pasażu i zaburzenia defekacji; podział ten jednak w początkowym etapie leczenia nie ma znaczenia i nie wpływa na sposób postępowania.
img
img
Co to jest i co zawiera?
img
Jedna saszetka img zawiera 10 g makrogolu 4000, jako substancję czynną.

Makrogole wysokocząsteczkowe (o masie cząsteczkowej 4000) są długimi liniowymi polimerami zatrzymującymi cząsteczki wody siłą wiązań wodorowych. Po podaniu doustnym doprowadzają do zwiększenia objętości znajdujących się w jelicie płynów. Na przeczyszczające właściwości roztworu ma wpływ płyn niewchłonięty z jelit.
img
img
Dlaczego jest lekiem po który
należy sięgać w pierwszej kolejności?
img
imgleczy objawowe zaparcia u dorosłych oraz u dzieci w wieku od 8 lat.

imgnie działa drażniąco na nabłonek jelitowy i nie powoduje uzależnienia.

imgnie zawiera laktozy i glutenu. Może być przepisywany pacjentom
z cukrzycą oraz pacjentom na diecie bezgalaktozowej.

imgmoże być stosowany przez kobiety w ciąży i podczas karmienia piersią.

W zalecanych dawkach img nie wpływa istotnie na procesy wchłaniania substancji odżywczych i procesy transportu elektrolitów przez ścianę przewodu pokarmowego.

img posiada przyjemny aromat pomarańczowo-grejpfrutowy.

img ma korzystny profil bezpieczeństwa.
img
img
Jak działa ?
img
imgjest tzw. lekiem osmotycznie czynnym, czyli powoduje wydzielanie wody do światła przewodu pokarmowego i niejako „wiąże” wodę w świetle jelita grubego, prowadząc do zwiększenia uwodnienia stolca, czyli wzrostu jego ilości i zmniejszenia spoistości. W dalszej kolejności prowadzi to do przyspieszenia perystaltyki przewodu pokarmowego, co łącznie powoduje ustąpienie zaparcia (poprawa częstości i konsystencji wypróżnień, zmniejszenie konieczności parcia). Lek nie ulega przemianom w przewodzie pokarmowym i nie wchłania się z jelit.
img
img
img
Jak stosować ?
img
imgu dorosłych i dzieci w wieku powyżej 8 lat stosuje się w ilości 1-2 saszetek dziennie po rozpuszczeniu każdej saszetki w szklance wody. Dawkę (liczbę saszetek) należy dobrać indywidualnie w zależności od uzyskanego efektu. Lek najlepiej przyjmować rano. Nie ma konieczności zachowania odstępu czasu między zażyciem img a przyjęciem innych leków. Lek przyjmuje się niezależnie od posiłków.
img
img
img
Jak unikać zaparcia?
img
Najważniejszym zagadnieniem w postępowaniu u osób z zaparciem jest niedopuszczenie do jego powstawania. Służy temu odpowiedni tryb życia i sposób odżywiania:
  • Regularna aktywność fizyczna (np. szybki spacer, jazda na rowerze, pływanie 3x w tygodniu po 30-60 minut),
  • dieta bogatobłonnikowa (około 20 g błonnika pokarmowego dziennie lub jego suplementy)
  • picie powyżej 1,5 litra płynów dziennie pomagają w regulacji rytmu wypróżnień i zmniejszają nasilenie innych objawów towarzyszących zaparciu.

Powyższe działania mają zastosowanie nie tylko w profilaktyce i leczeniu zaparcia, ale są elementem tzw. zdrowego stylu życia i profilaktyki innych chorób cywilizacyjnych.
img
img
Kiedy należy zgłosić się do lekarza?
img
Brak poprawy po 3 miesiącach leczenia zaparcia wskazuje na potrzebę konsultacji lekarza rodzinnego lub gastroenterologa celem ustalenia przyczyn niepowodzenia w leczeniu i ew. poszerzenia diagnostyki. Wcześniejszej oceny lekarskiej wymagają osoby, u których zaparciu towarzyszy niedokrwistość lub chudnięcie, w wypróżnieniu obecna jest krew lub w przypadku występowania w najbliższej rodzinie zachorowań na raka jelita grubego. Należy podkreślić, że obecność powyższych objawów nie oznacza od razu niekorzystnego rozpoznania, tylko wymaga wykonania pewnych badań dla wykluczenia innych stanów (np. badania krwi: morfologia, ew. glukoza, kreatynina, wapń, TSH i kolonoskopia, zwłaszcza u osób po 50 roku życia).
img
imgUlotka dla pacjenta
imgCharakterystyka Produktu Leczniczego
img